Το διαβάσαμε κι αυτό:
Ο κύριος Φώλιας δήλωσε ότι «ο λιθάνθρακας όχι μόνο δε θα προκαλέσει επιβάρυνση αλλά βελτίωση του περιβάλλοντος».
Αν είναι κύριε Φώλια γιατί προτείνατε μόνο δύο και όχι δώδεκα μονάδες καύσης λιθάνθρακα; Έτσι για να αναβαθμιστούμε περιβαλλοντικά στην περιοχή.
To σχέδιο προβλέπει μια μεγάλη αύξηση 40%, δηλαδή 1600 MW λιθάνθρακα, που θα προστεθούν στο υπάρχοντα 4000 MW λιγνιτικά. Για ποια αποκέντρωση ηλεκτρικής ισχύος μιλάμε όταν εξακολουθούμε να «καίμε» μια περιοχή για να φωτίσουμε τις υπόλοιπες περιφέρειες της χώρας; Για ποια ευστάθεια των δικτύων μιλάμε όταν οι απώλειες λόγω μεταφοράς είναι 10%; Γιατί αυτή η κυβερνητική επιλογή;
· Γιατί είμαστε οι μόνοι που λέμε ναι κάθε φορά σε νέες μονάδες
· Διότι κανένας άλλος σε όλη τη χώρα δε θέλει λιθάνθρακες και λιγνίτες
· Διότι σε αυτές τις περιοχές πρωτοστατούν στο «όχι» οι δήμαρχοι, η νομαρχία και οι τοπικοί φορείς, ενώ εδώ αυτοί λένε ναι. Η ενδοτικότητα των τοπικών φορέων στο θέμα των νέων λιγνιτικών μονάδων έχει αλυσίδα συνεπειών. Είναι οικολογική υποτέλεια.
Δεν αμφισβητήσαμε ποτέ ότι με την ίδια ποσότητα λιθάνθρακα παράγεται περισσότερη ενέργεια και λιγότεροι ρύποι από ότι με το λιγνίτη. Γνωρίζουμε επίσης ότι το μεγαλύτερο μέρος της υποβάθμισης – αλλά και των θέσεων εργασίας – προέρχεται από την εξόρυξη του λιγνίτη. Δε θεωρούμε όμως την εισαγωγή εκ θαλάσσης στερεών καυσίμων ούτε «λύση» ούτε «βιώσιμη». Ακόμα και αν χρειαζόταν να κατασκευαστούν λινθανθρακικές μονάδες στη χώρα, η απλή λογική λέει ότι πρέπει να γίνουν κοντά στη θάλασσα και δίπλα στην κατανάλωση.
Χρειάζεται όμως να γίνουν; Η Ευρωπαϊκή Ένωση στοχεύει σε 20% μείωση του CO2 και ηλεκτροπαραγωγή από ΑΠΕ 35% έως το 2020. Εάν η Ελλάδα πιάσει αυτόν το στόχο θα είναι ενεργειακά αυτοδύναμη, αλλά και περιβαλλοντικά καθαρή για πολλά χρόνια. Για να το πετύχει πρέπει να αυξήσει την εγκατάσταση της ισχύος από ΑΠΕ από 100 MW ανά έτος σε 1000ΜW ανά έτος. Τέτοια εγχώρια αγορά εξοπλισμού ΑΠΕ θα επιτρέψει και την εγχώρια παραγωγή εξοπλισμού ΑΠΕ, που θα είναι η τεχνολογία του μέλλοντος.
Σε μια περιοχή που καυχάται ότι είναι δήθεν η «ενεργειακή καρδιά» της Ελλάδος, οι κάτοικοι και οι παράγοντες αποδείχθηκαν οι πιο άσχετοι της χώρας σε θέματα ενέργειας. Τα τελευταία χρόνια έχουν έρθει τα πάνω κάτω στον τομέα της παραγωγής ενέργειας για λόγους που έχουμε ήδη χιλιογράψει. Άλλες περιοχές της χώρας, όπως η Αχαϊα, βλέποντας τη μεταστροφή από τα στερεά καύσιμα στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ), έχουν πετύχει την εγκατάσταση μονάδων παραγωγής εξοπλισμού για ΑΠΕ που είναι και το κομμάτι που αποδίδει περισσότερο. Εμείς κολλημένοι με το κάρβουνο…
Βλέπουμε δηλαδή την Ευρωπαϊκή Ένωση θέτει στόχους να μοιράζει επιδοτήσεις αλλά και πρόστιμα. Βλέπουμε τις εταιρείες παραγωγής εξοπλισμού ΑΠΕ να ζητάν για εγκατασταθούν αύξηση της εγχώριας αγοράς κάτι που υποχρεούμαστε λόγω Ε.Ε. να το κάνουμε. Βλέπουμε τις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες να είναι έτη μπροστά στις ΑΠΕ, σε βαθμό που οι ανθρακικές τεχνολογίες να είναι τόσο παλιές που δεν ξέρουν που να τις πουλήσουνε. Βλέπουμε τη νέα γενιά να θέλει να εργαστεί σε εξειδικευμένες θέσεις εργασίας – όπως οι ΑΠΕ-, και όχι να γίνει ανθρακωρύχοι όπως οι προηγούμενη γενιά. Βλέπουμε την ενεργειακή εξάρτηση χωρών να έχει πολιτικές επιπτώσεις. Και ενώ έχουμε τον περισσότερο ήλιο και αέρα στην Ευρώπη, βλέπουμε το Συμβούλιο Μακροχρόνιου Εθνικού Σχεδιασμού να προτείνει λινθανθρακικές μονάδες. Πού ; Στην Κοζάνη…. Τι άλλο θα δούμε;
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Νέες Μονάδες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Νέες Μονάδες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Ευτυχώς υπάρχει και το ΤΕΙ και μαθαίνουμε πόση τέφρα αναπνέουμε !
Προχθές το Εργαστήριο Ατμοσφαιρικής Ρύπανσης και Περιβαλλοντικής Φυσικής (ΕΑΡ – ΠΕΦΥ), όπου προΐσταται ο καθηγητής κ. Τριανταφύλλου, έδωσε στη δημοσιότητα τα στοιχεία των συγκεντρώσεων αιωρουμένων σωματιδίων (ΑΣ10) που αναφέρονται στο έτος 2007.
Ο σχετικός πίνακας είναι αποκαλυπτικός :
Ο σχετικός πίνακας είναι αποκαλυπτικός :
Σύμφωνα με την οδηγία 1999/30 ισχύουν τα όρια:
- Για τη μέση ημερήσια συγκέντρωση ΑΣ10 η τιμή 50 μg/m3. Η τιμή αυτή δεν πρέπει να ξεπερνιέται περισσότερες από 35 φορές το χρόνο.
- Για τη μέση ετήσια συγκέντρωση η τιμή 40 μg/m3
Οι μέσες ημερήσιες τιμές συγκεντρώσεων που αντιστοιχούν στις ημέρες των υπερβάσεων κυμάνθηκαν από 51 – 188 μg/m3.
Κοντολογίς, για να περιγράψουμε τελείως απλά και σχηματικά το πρόβλημα, δύο ή τρεις μέρες την εβδομάδα είμαστε πάνω από τα όρια !
Αυτά συμβαίνουν στην Πλατεία Αριστοτέλους στην Κοζάνη. Μόνο εκεί έχει σταθμό μέτρησης το ΤΕΙ.
Στον υπόλοιπο νομό τι γίνεται ;
Τι συμβαίνει στα πληττόμενα χωριά, στον Άγιο Δημήτριο, τον Κλείτο, την Ακρινή, τη Μαυροπηγή, τον Κόμμανο, την Ποντοκώμη, κλπ ;
Τι γίνεται στην Πτολεμαΐδα ; [Ο Δήμαρχος Πτολεμαΐδας –ως … εμπειροτέχνης μετεωρολόγος- μας λέει ότι «το πρόβλημα δεν είναι τόσο μεγάλο όσο παρουσιάζεται από τα ΜΜΕ, ειδικά των Αθηνών, επειδή οι άνεμοι κατά 70 % είναι βόρειοι και διασκορπίζουν το νέφος της Πτολεμαΐδας» . Επειδή τέτοιες εκτιμήσεις δεν τολμούν να κάνουν ούτε οι επαγγελματίες μετεωρολόγοι, μιας και η ρύπανση είναι πολύ πιο σύνθετο μετεωρολογικό φαινόμενο (αναστροφές –τοπικοί άνεμοι –ανάγλυφο), δεν θα πρέπει να λειτουργήσουν κι εκεί οι σταθμοί μέτρησης του ΥΠΕΧΩΔΕ για να δούμε τι αναπνέει κι η Πτολεμαΐδα ; Ας ζητήσει ο κ. Τσιούμαρης να εγκατασταθούν επιτέλους σύγχρονοι σταθμοί μέτρησης στην Πτολεμαΐδα για να δούμε ποιος έχει δίκαιο] .
Τόσα λεφτά έχουν φαγωθεί για πλήρεις και αυτόματους σταθμούς , για δίκτυα , για on line συστήματα, κλπ, και όμως η ενημέρωση των πολιτών (άμεση , τακτική, τεκμηριωμένη, και γεωγραφικά αποτυπωμένη) αποτελεί … όνειρο θερινής νυκτός.
Ακόμη κι αυτή η ανακοίνωση του ΤΕΙ δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ενημέρωση από το κράτος , αλλά ως «παροχή» ενός Εκπαιδευτικού - Ερευνητικού Ιδρύματος στους πολίτες . Διότι, όπως αναφέρεται και στην ανακοίνωση , τα στοιχεία δημοσιεύτηκαν με αφορμή «το σχετικό ενδιαφέρον, που εκφράστηκε δημόσια, από κοινωνικούς φορείς της περιοχής» , εννοώντας προφανώς την αίτηση που κατέθεσαν και δημοσιοποίησαν η Οικολογική Κίνηση Κοζάνης και άλλες 5 περιβαλλοντικές οργανώσεις, ζητώντας από τη Νομαρχία Κοζάνης τις υπερβάσεις εκπομπών του 2007.
Ως πότε θα διαμαρτυρόμαστε ή θα καταθέτουμε αιτήσεις για να εφαρμοστούν τα αυτονόητα δικαιώματα των πολιτών, δηλαδή να ενημερώνονται δημόσια και τακτικά για την ποιότητα του περιβάλλοντος με βάση τα όσα ορίζει η Ευρωπαϊκή και Ελληνική Νομοθεσία ;
Όσον αφορά τέλος στην ουσία της υπόθεσης, διαπιστώνουμε ότι παρά τις βελτιώσεις, τις αντικαταστάσεις φίλτρων, και τις νέες τεχνολογίες, (οι οποίες επιστρατεύονται κάθε τόσο ως επιχειρήματα από τη Διοίκηση και τους συνδικαλιστές της ΔΕΗ και γενικά τους υπερασπιστές των νέων λιγνιτικών μονάδων ), το νέφος επιμένει να επισκέπτεται και να παραμένει στο Νομό Κοζάνης 130 μέρες το χρόνο !
Κοζάνη 10-4-2008
ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΟΖΑΝΗΣ
(Σημ. Τα στοιχεία, που μας έδωσε σήμερα η Νομαρχία, για τις υπερβάσεις των εκπομπών τέφρας της ΔΕΗ και την τύχη των προστίμων που επιβλήθηκαν «πρωτοδίκως», θα τα σχολιάσουμε σε επόμενο δημοσίευμα μας)
Τιμές υπερβάσεων ιπτάμενης τέφρας καμινάδων της ΔΕΗ
Έγγραφο που εστάλει από Οικολογικές και Περιβαλλοντικές Οργανώσεις και Συλλόγους του Νομού Κοζάνης προς τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κοζάνης και αφορά τις τιμές υπερβάσεων ιπτάμενης τέφρας των καμινάδων της ΔΕΗ:
Προς Δ/νση Πολεοδομίας και Περιβάλλοντος
Τμήμα Περιβάλλοντος
Ν.Α Κοζάνης
Φαξ: 2461067440
20 Μαρτίου 2008
Τμήμα Περιβάλλοντος
Ν.Α Κοζάνης
Φαξ: 2461067440
20 Μαρτίου 2008
ΘΕΜΑ: «Τιμές υπερβάσεων ιπτάμενης τέφρας καμινάδων της ΔΕΗ».
Σε συνάντηση των οργανώσεών μας (βλ. πίνακα) στο Μαυροδέντρι στις 19 Μαρτίου 2008 αποφασίσαμε και σας παρακαλούμε να μας χορηγήσετε στοιχεία της Υπηρεσίας σας που αφορούν:
· Τις υπερβάσεις των ορίων εκπομπών τέφρας από 1-1-2007 έως την 29-2-2008, που αφορούν τις μονάδες της ΔΕΗ στο ΛΚΔΜ (ΑΗΣ Καρδιάς, Πτολεμαΐδας, Αγ. Δημητρίου και Αμυνταίου). (Ημερομηνίες, μονάδα ΔΕΗ, τιμές υπερβάσεων, και αντίστοιχα ισχύοντα όρια).
· Τις υπερβάσες συγκεντρώσεων αιωρουμένων σωματιδίων που αφορούν την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και καταγράφηκαν από τους μετρητές της Νομαρχίας – ΥΠΕΧΩΔΕ ή από τους συνεργαζόμενους με την Υπηρεσία σας φορείς, ΔΕΗ, ΤΕΙ, Πανεπιστήμιο. (Ημερομηνίες, τοποθεσία μετρητή, τιμές υπερβάσεων, και αντίστοιχα ισχύοντα όρια).
· Τις υπάρχουσες Εκθέσεις αυτοψίας της αρμόδιας υπηρεσίας της Νομαρχίας Κοζάνης που αφορούν τις παραπάνω υπερβάσεις.
Επίσης θα θέλαμε να μας ενημερώσετε:
- Ποιες Εκθέσεις σας συνοδεύτηκαν με την επιβολή προστίμου από τον (εκάστοτε) Νομάρχη την τελευταία πενταετία.
- Ποιες από τις Εκθέσεις σας αυτές, που ως γνωστόν κοινοποιούνται στην Περιφέρεια Δυτ. Μακεδονίας και στο ΥΠΕΧΩΔΕ, συνοδεύτηκαν επίσης με επιβολή προστίμων και από τις εν λόγω Υπηρεσίες.
Σε αναμονή των απαντήσεων σας
Ευχαριστούμε
Οικ. Κίνηση Κοζάνης
Οικολογική Κοινωνική Παρέμβαση Πτολεμαΐδας
Σύλλογος Περιβάλλοντος και Ποιότητας Ζωής Δ. Υψηλάντη
Σύλλογος Περιβάλλοντος Ελλησπόντου
Σύλλογος για την Καταπολέμηση της Ανεργίας και Ανάπτυξη της Περιοχής Αγ. Δημητρίου
Σύλλογος Περιβάλλοντος Ακρινής
Σύλλογος Πληττομένων Μαυροπηγής
Υ.Γ. Αναμένεται η συμμετοχή και άλλων Περιβαλλοντικών οργανώσεων της περιοχής που θα εξετάσουν την συμμετοχή τους στα Διοικητικά τους όργανα.
Τα καμπανάκια χτυπούν συνέχεια στην Κοζάνη, αλλά ποιος τα ακούει ;
Καμπανάκι 1ο
(για όλο το Νομό Κοζάνης)
“Εννιά μήνες ζωής χάνουν κατά μέσο όρο οι Ευρωπαίοι λόγω των υψηλών συγκεντρώσεων αιρούμενων μικροσωματιδίων ! Τη συγκλονιστική αυτή εκτίμηση έδωσε την προηγούμενη εβδομάδα στη δημοσιότητα ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος (ΕΕΑ).
Η Ελλάδα είναι από τις ελάχιστες χώρες της ηπείρου, όπου οι συγκεντρώσεις μικροσωματιδίων (ΡΜ) παρουσιάζουν αύξηση, όπως και αυτές του όζοντος. Όπως είναι γνωστό στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, όπου ζει το 50 % του πληθυσμού της Ελλάδας τα όρια των ΡΜ ξεπερνιούνται πολύ εύκολα.”
Αυτά, μεταξύ των άλλων, γράφει ο Γιάννης Ελαφρός στην «Καθημερινή» κι εμείς θα θέλαμε να προσθέσουμε ότι και στο Νομό Κοζάνης τα όρια μπήκαν για να …παραβιάζονται. Είναι πασίγνωστο ότι οι υπερβάσεις αιωρουμένων στην κοιλάδα Κοζάνης - Πτολεμαΐδας είναι υπόθεση ρουτίνας, ειδικά το καλοκαίρι. Εκείνο που δεν είναι γνωστό είναι πόσο μειώνεται το προσδόκιμο της ζωής ή με απλά λόγια πόσοι πεθαίνουν πριν την ώρα τους !
Αν λάβουμε βέβαια υπόψη
· ότι παγκοσμίως η σημαντικότερη αιτία προέλευσης των αιωρουμένων είναι οι ηλεκτροπαραγωγές μονάδες, που χρησιμοποιούν στερεά καύσιμα,
· ότι οι μονάδες αυτές (της ΔΕΗ) έχουν φτάσει αισίως τον αριθμό 14 στο Ν. Κοζάνης,
τότε καταλαβαίνουμε ότι η μείωση του προσδόκιμου ζωής μας πρέπει να είναι στην περιοχή μας πάνω από 12 μήνες κι από τις υψηλότερες στην Ευρώπη.
Κι εμείς τι κάνουμε ; Ζητάμε κι άλλες μονάδες, κι άλλα αιωρούμενα….. Κι ύστερα κραυγάζουμε ότι πεθαίνουμε από τη ρύπανση.
Μαζοχισμός
Καμπανάκι 2ο
(για την πόλη της Κοζάνης)
Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα “η Ελλάδα παρουσιάζει και αυξημένες συγκεντρώσεις βενζολίου (υπάρχει και στην αμόλυβδη βενζίνη), το οποίο είναι μεταλλαξιογόνο και καρκινογόνο , ακόμη και σε πολύ μικρές συγκεντρώσεις (4-7 μg/m3)”.
Δυστυχώς το βενζόλιο έκανε την εμφάνιση του και στην πόλη της Κοζάνης τα τελευταία χρόνια. Θρονιάστηκε στο κέντρο, ανέβηκε στα 8,5 μg/m3(μετρήσεις του ΤΕΙ) και δεν λέει να .. κατέβει.
Αιτίες : η επιδείνωση του κυκλοφοριακού, το συνεχές σταμάτα –ξεκίνα των αυτοκινήτων, που αυξήθηκε με το στένεμα των δρόμων, και φυσικά η πολεοδομική κατάσταση του κέντρου (ελάχιστοι ανοιχτοί χώροι, ψηλά κτίσματα, στενοί δρόμοι), που δεν επιτρέπουν την απομάκρυνση και τη διασπορά των ρύπων.
Συμπέρασμα : Αποφύγετε τις πολλές μετακινήσεις με αυτοκίνητο, μην πολυπερνατε από το κέντρο τις ώρες αιχμής, κι όποτε σας δοθεί ευκαιρία πάρετε τα βουνά !
30 Νοεμβρίου 2007
ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΟΖΑΝΗΣ
(για όλο το Νομό Κοζάνης)
“Εννιά μήνες ζωής χάνουν κατά μέσο όρο οι Ευρωπαίοι λόγω των υψηλών συγκεντρώσεων αιρούμενων μικροσωματιδίων ! Τη συγκλονιστική αυτή εκτίμηση έδωσε την προηγούμενη εβδομάδα στη δημοσιότητα ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος (ΕΕΑ).
Η Ελλάδα είναι από τις ελάχιστες χώρες της ηπείρου, όπου οι συγκεντρώσεις μικροσωματιδίων (ΡΜ) παρουσιάζουν αύξηση, όπως και αυτές του όζοντος. Όπως είναι γνωστό στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, όπου ζει το 50 % του πληθυσμού της Ελλάδας τα όρια των ΡΜ ξεπερνιούνται πολύ εύκολα.”
Αυτά, μεταξύ των άλλων, γράφει ο Γιάννης Ελαφρός στην «Καθημερινή» κι εμείς θα θέλαμε να προσθέσουμε ότι και στο Νομό Κοζάνης τα όρια μπήκαν για να …παραβιάζονται. Είναι πασίγνωστο ότι οι υπερβάσεις αιωρουμένων στην κοιλάδα Κοζάνης - Πτολεμαΐδας είναι υπόθεση ρουτίνας, ειδικά το καλοκαίρι. Εκείνο που δεν είναι γνωστό είναι πόσο μειώνεται το προσδόκιμο της ζωής ή με απλά λόγια πόσοι πεθαίνουν πριν την ώρα τους !
Αν λάβουμε βέβαια υπόψη
· ότι παγκοσμίως η σημαντικότερη αιτία προέλευσης των αιωρουμένων είναι οι ηλεκτροπαραγωγές μονάδες, που χρησιμοποιούν στερεά καύσιμα,
· ότι οι μονάδες αυτές (της ΔΕΗ) έχουν φτάσει αισίως τον αριθμό 14 στο Ν. Κοζάνης,
τότε καταλαβαίνουμε ότι η μείωση του προσδόκιμου ζωής μας πρέπει να είναι στην περιοχή μας πάνω από 12 μήνες κι από τις υψηλότερες στην Ευρώπη.
Κι εμείς τι κάνουμε ; Ζητάμε κι άλλες μονάδες, κι άλλα αιωρούμενα….. Κι ύστερα κραυγάζουμε ότι πεθαίνουμε από τη ρύπανση.
Μαζοχισμός
Καμπανάκι 2ο
(για την πόλη της Κοζάνης)
Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα “η Ελλάδα παρουσιάζει και αυξημένες συγκεντρώσεις βενζολίου (υπάρχει και στην αμόλυβδη βενζίνη), το οποίο είναι μεταλλαξιογόνο και καρκινογόνο , ακόμη και σε πολύ μικρές συγκεντρώσεις (4-7 μg/m3)”.
Δυστυχώς το βενζόλιο έκανε την εμφάνιση του και στην πόλη της Κοζάνης τα τελευταία χρόνια. Θρονιάστηκε στο κέντρο, ανέβηκε στα 8,5 μg/m3(μετρήσεις του ΤΕΙ) και δεν λέει να .. κατέβει.
Αιτίες : η επιδείνωση του κυκλοφοριακού, το συνεχές σταμάτα –ξεκίνα των αυτοκινήτων, που αυξήθηκε με το στένεμα των δρόμων, και φυσικά η πολεοδομική κατάσταση του κέντρου (ελάχιστοι ανοιχτοί χώροι, ψηλά κτίσματα, στενοί δρόμοι), που δεν επιτρέπουν την απομάκρυνση και τη διασπορά των ρύπων.
Συμπέρασμα : Αποφύγετε τις πολλές μετακινήσεις με αυτοκίνητο, μην πολυπερνατε από το κέντρο τις ώρες αιχμής, κι όποτε σας δοθεί ευκαιρία πάρετε τα βουνά !
30 Νοεμβρίου 2007
ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΟΖΑΝΗΣ
Η εξαγγελία για νέα λιγνιτική μονάδα αποδεικνύει ότι η τοπική ηγεσία έδωσε και πάλι «γη και ύδωρ» στη ΔΕΗ
Αυθαίρετο το συμπέρασμα δημάρχων, νομάρχη και συνδικαλιστών ότι συμφωνεί η τοπική κοινωνία
Το Δ.Σ της ΔΕΗ αποφάσισε τελικά ότι θα εγκαταστήσει στο Ν. Κοζάνης νέα λιγνιτική μονάδα ισχύος 450 MW και θα επεκτείνει τα ορυχεία της επιχείρησης, ξεριζώνοντας κι άλλα χωριά στο πέρασμα της.
Οι τοπικοί άρχοντες, ο Νομάρχης, πολλοί δήμαρχοι, τα Εργατικά Κέντρα και οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ έσπευσαν να δηλώσουν στα ΜΜΕ την ικανοποίηση τους, μιλώντας για νίκη της τοπικής κοινωνίας. Επέλεξαν δηλαδή να στηρίξουν για άλλη μια φορά αυτό ακριβώς το ενεργειακό μοντέλο που μας έχει οδηγήσει στο σημερινό περιβαλλοντικό και ενεργειακό αδιέξοδο.
Με γνώμονα τον άκρατο τοπικισμό και τα παλιομοδίτικα συνθήματα θεοποίησης του λιγνίτη οι τοπικοί άρχοντες και φορείς συνεχίζουν να επικροτούν τον χαρακτηρισμό της Ελλάδας σαν της πιο βρώμικης χώρας της Ευρώπης στον τομέα παραγωγής ενέργειας.
Κοντολογίς με την επιλογή τους αυτή οι υπέρμαχοι των νέων λιγνιτικών μονάδων ζητούν :
Ø «Να μην μετατοπιστεί η ενεργειακή καρδιά της χώρας προς το Νότο» δηλαδή να συνεχιστεί η «ενεργειακή υπερσυγκέντρωση με βαριές μονάδες», γεγονός που συνεπάγεται τεράστιες απώλειες μεταφοράς (μέχρι 10%), υψηλό κόστος δικτύων, και μειωμένη ευστάθεια του συστήματος.
Ø «Να μην απαξιωθεί ο λιγνίτης», δηλαδή να κλείσουμε τα μάτια μας στο γεγονός ότι τα στερεά καύσιμα ανήκουν στους βασικούς υπαίτιους του φαινομένου του θερμοκηπίου, των κλιματικών αλλαγών των καυσώνων, των πλημμυρών, των πυρκαγιών, που τόσο μας κοστίζουν σε απώλειες δασών, οικοσυστημάτων, ανθρώπινων ζωών και περιουσιών. (Δεν μας ενδιαφέρει δηλαδή αν την επόμενη δεκαετία δημιουργηθούν 200.000.000 περιβαλλοντικοί πρόσφυγες, που θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, εγκατάλειψη η οποία θα φέρει και τη δική μας σφραγίδα ευθύνης και συνενοχής …)
Ø «Να μην μειωθεί η λιγνιτική παραγωγή», «να επεκταθούν τα ορυχεία σε Ποντοκώμη κλπ» τουτέστιν να φτιάξουμε κι άλλα πληττόμενα χωριά, γιατί πρέπει να φάμε όλα τα αποθέματα – μαζί και τα ενδιάμεσα υπόγεια νερά- εμείς και μόνο εμείς, η γενιά της αρπαγής, δηλαδή να εξαντλήσουμε σε 100 χρόνια ένα φυσικό πόρο που η μάνα γη χρειάστηκε 2.000.000 χρόνια να τον σχηματίσει !
Δεν θα αναλωθούμε στο να εκθέσουμε τα επιχειρήματα μας κατά της εγκατάστασης νέας λιγνιτικής μονάδας. Δεν ωφελεί. Αφιερώσαμε αρκετές από τις δυνάμεις μας και ξοδέψαμε τόνους χαρτί για να πείσουμε την τοπική ηγεσία, η οποία κρατά πεισματικά τα αυτιά της κλειστά.
Η Οικολογική Κίνηση Κοζάνης όλα αυτά τα χρόνια προσπάθησε να φωτίσει έναν άλλο ενεργειακό δρόμο. Δεν εναντιώθηκε γενικά και αόριστα στο λιγνίτη. Δέχθηκε ότι θα παραμείνει βασικό καύσιμο για αρκετά χρόνια ακόμη, αλλά με μια σαφή μείωση σύμφωνα με την παγκόσμια πρακτική (Βρετανία, Γερμανία, κλπ), αλλά και τις διεθνείς υποχρεώσεις μας. Δεν αρνηθήκαμε ότι μπορεί να γίνουν νέες λιγνιτικές μονάδες σε αντικατάσταση των παλιών, αλλά μόνον εφόσον τα εγκαθιστώμενα νέα λιγνιτικά MW θα ήταν λιγότερα από εκείνα που θα αποσύρονται (και όταν λέμε αποσύρονται να το εννοούμε). Πρότεινε δηλαδή η Οικολογική Κίνηση μια προγραμματισμένη σταδιακή μείωση της λιγνιτικής ισχύος, η οποία θα πρέπει φυσικά να συνοδευτεί με γενναία ανταλλάγματα, κίνητρα και επενδύσεις στις περιοχές που πλήττονται από τη συρρίκνωση της λιγνιτικής παραγωγής (Ν. Κοζάνης, Αρκαδίας, κλπ). Κατέθεσε φυσικά και τις προτάσεις της για τις ήπιες μορφές ενέργειας, την εξοικονόμηση, την πολιτική αποκέντρωση ισχύος. Προτάσεις, οι οποίες εκτός των άλλων θα παρέτειναν το χρόνο ζωής των λιγνιτικών αποθεμάτων και την εκμετάλλευση τους με πιο ήπιους ρυθμούς και καλύτερες αποδόσεις.
Έκανε όλον αυτό τον αγώνα της χωρίς να υπολογίσει κανένα πολιτικό κόστος. Δυστυχώς δεν εισακούστηκε. Κέρδισε και πάλι ο λαϊκισμός και ο πολιτικαντισμος, ενώ παράλληλα εδραιώθηκε ένα είδος «ενεργειακού ιμπεριαλισμού» απέναντι στη σύγχρονη λογική αποκέντρωσης της ενέργειας.
Στο βωμό του τοπικισμού υπερβήκαμε κάθε όριο αντιδραστικότητας και αντιδρούμε πλέον σε κάθε αλλαγή της ενεργειακής πολιτικής της χώρας, επειδή «έτσι τα βρήκαμε», επειδή έχουμε μάθει να κινούμαστε μόνο στον αστερισμό της ΔΕΗ, επειδή δεν μας αρέσουν τα παγκόσμια περιβαλλοντικά και ενεργειακά κριτήρια του 21ου αιώνα, και μένουμε προσκολλημένοι σε εκείνα του 1950.
Δεν ωφελεί λοιπόν να ξαναλέμε τα ίδια. Ο τοπικός διάλογος έχει τελειώσει και ήδη η Οικολογική Κίνηση σε συνεργασία με τους Ευρωπαίους Πράσινους προσπαθεί να μπλοκάρει -μέσω των Ευρωπαϊκών θεσμών- την απόφαση για τη νέα λιγνιτική μονάδα της ΔΕΗ.
Εκείνο μόνο που θα τονίσουμε είναι ότι δεν είναι καθόλου προφανής ο ισχυρισμός των τοπικών αρχόντων και συνδικαλιστών ότι πρόκειται για νίκη της τοπικής κοινωνίας, η οποία συμφωνεί με τους χειρισμούς τους. Ούτε βέβαια μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι ισχύει το αντίθετο, παρότι θα το θέλαμε. Εκτίμηση μας είναι πως στο συγκεκριμένο ζήτημα μια σημαντική μερίδα της κοινής γνώμης δεν συμφωνεί με την ηγεσία των τοπικών φορέων. Κάποιες ενδεικτικές σφυγμομετρήσεις που έγιναν τον τελευταίο χρόνο δείχνουν ότι ο κόσμος είναι μοιρασμένος. Ήδη άρχισαν κι άλλες δυνάμεις να εκφράζουν το σκεπτικισμό και τις διαφοροποιήσεις τους για το λιγνιτικό μοντέλο (Ο ΣΥΝ ζήτησε να σταματήσει ΑΜΕΣΑ τη λειτουργία του ο ρυπογόνος ΑΗΣ Πτολεμαΐδας), ενώ ακόμη δεν τοποθετήθηκε επί της απόφασης του ΔΣ της ΔΕΗ ο δήμαρχος Κοζάνης κ. Κουκουλόπουλος.
Φρόνιμο λοιπόν είναι όσοι προβαίνουν σε δημόσιες δηλώσεις να το κάνουν εξ ονόματος του εαυτού τους ή του οργάνου που αντιπροσωπεύουν κι όχι εν ονόματι «του λαού της περιοχής» ή της «τοπικής κοινωνίας». Ο λαός φυσικά τους εξέλεξε ως αντιπροσώπους του και φέρει την ανάλογη ευθύνη, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι επικροτεί αυτόματα κάθε επιλογή τους.
Κοζάνη, 19-11-2007
ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΟΖΑΝΗΣ
Το Δ.Σ της ΔΕΗ αποφάσισε τελικά ότι θα εγκαταστήσει στο Ν. Κοζάνης νέα λιγνιτική μονάδα ισχύος 450 MW και θα επεκτείνει τα ορυχεία της επιχείρησης, ξεριζώνοντας κι άλλα χωριά στο πέρασμα της.
Οι τοπικοί άρχοντες, ο Νομάρχης, πολλοί δήμαρχοι, τα Εργατικά Κέντρα και οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ έσπευσαν να δηλώσουν στα ΜΜΕ την ικανοποίηση τους, μιλώντας για νίκη της τοπικής κοινωνίας. Επέλεξαν δηλαδή να στηρίξουν για άλλη μια φορά αυτό ακριβώς το ενεργειακό μοντέλο που μας έχει οδηγήσει στο σημερινό περιβαλλοντικό και ενεργειακό αδιέξοδο.
Με γνώμονα τον άκρατο τοπικισμό και τα παλιομοδίτικα συνθήματα θεοποίησης του λιγνίτη οι τοπικοί άρχοντες και φορείς συνεχίζουν να επικροτούν τον χαρακτηρισμό της Ελλάδας σαν της πιο βρώμικης χώρας της Ευρώπης στον τομέα παραγωγής ενέργειας.
Κοντολογίς με την επιλογή τους αυτή οι υπέρμαχοι των νέων λιγνιτικών μονάδων ζητούν :
Ø «Να μην μετατοπιστεί η ενεργειακή καρδιά της χώρας προς το Νότο» δηλαδή να συνεχιστεί η «ενεργειακή υπερσυγκέντρωση με βαριές μονάδες», γεγονός που συνεπάγεται τεράστιες απώλειες μεταφοράς (μέχρι 10%), υψηλό κόστος δικτύων, και μειωμένη ευστάθεια του συστήματος.
Ø «Να μην απαξιωθεί ο λιγνίτης», δηλαδή να κλείσουμε τα μάτια μας στο γεγονός ότι τα στερεά καύσιμα ανήκουν στους βασικούς υπαίτιους του φαινομένου του θερμοκηπίου, των κλιματικών αλλαγών των καυσώνων, των πλημμυρών, των πυρκαγιών, που τόσο μας κοστίζουν σε απώλειες δασών, οικοσυστημάτων, ανθρώπινων ζωών και περιουσιών. (Δεν μας ενδιαφέρει δηλαδή αν την επόμενη δεκαετία δημιουργηθούν 200.000.000 περιβαλλοντικοί πρόσφυγες, που θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, εγκατάλειψη η οποία θα φέρει και τη δική μας σφραγίδα ευθύνης και συνενοχής …)
Ø «Να μην μειωθεί η λιγνιτική παραγωγή», «να επεκταθούν τα ορυχεία σε Ποντοκώμη κλπ» τουτέστιν να φτιάξουμε κι άλλα πληττόμενα χωριά, γιατί πρέπει να φάμε όλα τα αποθέματα – μαζί και τα ενδιάμεσα υπόγεια νερά- εμείς και μόνο εμείς, η γενιά της αρπαγής, δηλαδή να εξαντλήσουμε σε 100 χρόνια ένα φυσικό πόρο που η μάνα γη χρειάστηκε 2.000.000 χρόνια να τον σχηματίσει !
Δεν θα αναλωθούμε στο να εκθέσουμε τα επιχειρήματα μας κατά της εγκατάστασης νέας λιγνιτικής μονάδας. Δεν ωφελεί. Αφιερώσαμε αρκετές από τις δυνάμεις μας και ξοδέψαμε τόνους χαρτί για να πείσουμε την τοπική ηγεσία, η οποία κρατά πεισματικά τα αυτιά της κλειστά.
Η Οικολογική Κίνηση Κοζάνης όλα αυτά τα χρόνια προσπάθησε να φωτίσει έναν άλλο ενεργειακό δρόμο. Δεν εναντιώθηκε γενικά και αόριστα στο λιγνίτη. Δέχθηκε ότι θα παραμείνει βασικό καύσιμο για αρκετά χρόνια ακόμη, αλλά με μια σαφή μείωση σύμφωνα με την παγκόσμια πρακτική (Βρετανία, Γερμανία, κλπ), αλλά και τις διεθνείς υποχρεώσεις μας. Δεν αρνηθήκαμε ότι μπορεί να γίνουν νέες λιγνιτικές μονάδες σε αντικατάσταση των παλιών, αλλά μόνον εφόσον τα εγκαθιστώμενα νέα λιγνιτικά MW θα ήταν λιγότερα από εκείνα που θα αποσύρονται (και όταν λέμε αποσύρονται να το εννοούμε). Πρότεινε δηλαδή η Οικολογική Κίνηση μια προγραμματισμένη σταδιακή μείωση της λιγνιτικής ισχύος, η οποία θα πρέπει φυσικά να συνοδευτεί με γενναία ανταλλάγματα, κίνητρα και επενδύσεις στις περιοχές που πλήττονται από τη συρρίκνωση της λιγνιτικής παραγωγής (Ν. Κοζάνης, Αρκαδίας, κλπ). Κατέθεσε φυσικά και τις προτάσεις της για τις ήπιες μορφές ενέργειας, την εξοικονόμηση, την πολιτική αποκέντρωση ισχύος. Προτάσεις, οι οποίες εκτός των άλλων θα παρέτειναν το χρόνο ζωής των λιγνιτικών αποθεμάτων και την εκμετάλλευση τους με πιο ήπιους ρυθμούς και καλύτερες αποδόσεις.
Έκανε όλον αυτό τον αγώνα της χωρίς να υπολογίσει κανένα πολιτικό κόστος. Δυστυχώς δεν εισακούστηκε. Κέρδισε και πάλι ο λαϊκισμός και ο πολιτικαντισμος, ενώ παράλληλα εδραιώθηκε ένα είδος «ενεργειακού ιμπεριαλισμού» απέναντι στη σύγχρονη λογική αποκέντρωσης της ενέργειας.
Στο βωμό του τοπικισμού υπερβήκαμε κάθε όριο αντιδραστικότητας και αντιδρούμε πλέον σε κάθε αλλαγή της ενεργειακής πολιτικής της χώρας, επειδή «έτσι τα βρήκαμε», επειδή έχουμε μάθει να κινούμαστε μόνο στον αστερισμό της ΔΕΗ, επειδή δεν μας αρέσουν τα παγκόσμια περιβαλλοντικά και ενεργειακά κριτήρια του 21ου αιώνα, και μένουμε προσκολλημένοι σε εκείνα του 1950.
Δεν ωφελεί λοιπόν να ξαναλέμε τα ίδια. Ο τοπικός διάλογος έχει τελειώσει και ήδη η Οικολογική Κίνηση σε συνεργασία με τους Ευρωπαίους Πράσινους προσπαθεί να μπλοκάρει -μέσω των Ευρωπαϊκών θεσμών- την απόφαση για τη νέα λιγνιτική μονάδα της ΔΕΗ.
Εκείνο μόνο που θα τονίσουμε είναι ότι δεν είναι καθόλου προφανής ο ισχυρισμός των τοπικών αρχόντων και συνδικαλιστών ότι πρόκειται για νίκη της τοπικής κοινωνίας, η οποία συμφωνεί με τους χειρισμούς τους. Ούτε βέβαια μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι ισχύει το αντίθετο, παρότι θα το θέλαμε. Εκτίμηση μας είναι πως στο συγκεκριμένο ζήτημα μια σημαντική μερίδα της κοινής γνώμης δεν συμφωνεί με την ηγεσία των τοπικών φορέων. Κάποιες ενδεικτικές σφυγμομετρήσεις που έγιναν τον τελευταίο χρόνο δείχνουν ότι ο κόσμος είναι μοιρασμένος. Ήδη άρχισαν κι άλλες δυνάμεις να εκφράζουν το σκεπτικισμό και τις διαφοροποιήσεις τους για το λιγνιτικό μοντέλο (Ο ΣΥΝ ζήτησε να σταματήσει ΑΜΕΣΑ τη λειτουργία του ο ρυπογόνος ΑΗΣ Πτολεμαΐδας), ενώ ακόμη δεν τοποθετήθηκε επί της απόφασης του ΔΣ της ΔΕΗ ο δήμαρχος Κοζάνης κ. Κουκουλόπουλος.
Φρόνιμο λοιπόν είναι όσοι προβαίνουν σε δημόσιες δηλώσεις να το κάνουν εξ ονόματος του εαυτού τους ή του οργάνου που αντιπροσωπεύουν κι όχι εν ονόματι «του λαού της περιοχής» ή της «τοπικής κοινωνίας». Ο λαός φυσικά τους εξέλεξε ως αντιπροσώπους του και φέρει την ανάλογη ευθύνη, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι επικροτεί αυτόματα κάθε επιλογή τους.
Κοζάνη, 19-11-2007
ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΟΖΑΝΗΣ
ΒΗΜΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΙΣΩ η εξαγγελία για νέα μονάδα της ΔΕΗ !!! - Η Οικολογική Κίνηση Κοζάνης προσφεύγει στο Ευρωκοινοβούλιο
Τελικά, με βάση τη δήλωση του προέδρου της ΔΕΗ κ. Αθανασόπουλου στην πρόσφατη σύσκεψη με τους τοπικούς φορείς, θα εγκατασταθεί στο Ν. Κοζάνης νέα λιγνιτική μονάδα της ΔΕΗ, ισχύος 450 MW.
Η απόφαση αυτή, που ελήφθη μετά από πολλές παλινωδίες της ΔΕΗ και της κυβέρνησης, καθώς και τις ασφυκτικές πιέσεις των τοπικών παραγόντων, έρχεται να διαιωνίσει ένα ενεργειακό μοντέλο, το οποίο μας έχει κατατάξει στην πιο βρώμικη χώρα της Ευρώπης στον τομέα παραγωγής ενέργειας.
Οι τοπικοί άρχοντες, η Νομαρχιακή και Τοπική αυτοδιοίκηση από κοινού με τους συνδικαλιστές της ΔΕΗ και τα Εργατικά Κέντρα επέλεξαν να στηρίξουν και να παρατείνουν αυτό ακριβώς το ενεργειακό μοντέλο που μας έχει οδηγήσει στο σημερινό περιβαλλοντικό και ενεργειακό αδιέξοδο.
Δεν θα αναλωθούμε στο να εκθέσουμε τα επιχειρήματα μας κατά της εγκατάστασης νέας λιγνιτικής μονάδας. Δεν ωφελεί. Αφιερώσαμε αρκετές από τις δυνάμεις μας και ξοδέψαμε τόνους χαρτί για να πείσουμε την τοπική ηγεσία, η οποία κρατά πεισματικά τα αυτιά της κλειστά.
Η ευθύνη για μια τέτοια αναχρονιστική επιλογή είναι αποκλειστικά της εγχώριας ηγεσίας και του πολιτικού προσωπικού των κομμάτων (όσον αφορά το τοπικό μερίδιο), ενώ η κεντρική πολιτική ευθύνη προφανώς και βαραίνει τη ΔΕΗ και την Κυβέρνηση.
Θα περιμένουμε φυσικά να δούμε :
· πως θα μειώσει ΔΡΑΣΤΙΚΑ τις εκπομπές CO2 η ΔΕΗ, αν κάθε τόσο ρίχνει καινούριες λιγνιτικές μονάδες, που χρησιμοποιούν το πιο ρυπογόνο καύσιμο ;
· Τι παραπάνω θα αποδώσει αυτή η πολυδιαφημισμένη «καινούρια αντιρρυπαντική τεχνολογία» σε σχέση με τα φίλτρα της προηγούμενης γενιάς, που είχαν ήδη συμβατική απόδοση 99.996 % στη συγκράτηση της τέφρας ; ( Η διαφορά ανάμεσα στο -ιδανικό-100 % και στο 99.996 % είναι ελάχιστη. Το θέμα είναι τι γίνεται στην πράξη, όταν πέφτει η ποιότητα του καυσίμου ή τα φίλτρα υπολειτουργούν, κλπ)
· Τι θα κάνουν οι τοπικοί μας ηγέτες αν - λόγω της μόνιμης ενεργειακής πείνας και της σπάταλης κατανάλωσης - μπαίνει στο διασυνδεμένο σύστημα κάθε τόσο και ο ρυπογόνος ΑΗΣ Πτολεμαΐδας, ο οποίος υποτίθεται ότι δίνει τη θέση του στη νέα μονάδα ; Τα στελέχη της ΔΕΗ βέβαια δήλωσαν στη σύσκεψη τον φορέων ότι τον ΑΗΣ Πτολεμαΐδας θα τον υποστούμε αρκετά χρόνια, και αντί της αποδοκιμασίας κόντεψαν να εισπράξουν … χειροκρότημα ! Τι θα κάνουν λοιπόν οι ιθύνοντες του τόπου με τον ρυπογόνο ΑΗΣ Πτολεμαΐδας ; Θα τον μπλοκάρουν «εδώ και τώρα» ή θα υποχωρήσουν πάλι για λόγους «εθνικού συμφέροντος» ή υπεράσπισης του «εθνικού μας καυσίμου» (την …παρα-εθνικοποιήσαμε την ιστορία). Φαίνεται ότι έχει ξεχαστεί κιόλας η κόλαση του φετινού καλοκαιριού, οι κραυγές και οι μεγαλόστομες απειλές για τις συνεχείς υπερβάσεις των ορίων κατά 4 και 5 φορές με βασικό ένοχο τον ΑΗΣ Πτολεμαΐδας.
· Ποιοι θα πληρώσουν τα πρόστιμα λόγω CO2, λόγω πλασματικής υποτίμησης του κόστους εξόρυξης, και γενικά λόγω των κρυφών πριμοδοτήσεων του λιγνίτη ; Προφανώς τα γνωστά θύματα : οι καταναλωτές
Η οργάνωση μας με τη στήριξη και των Οικολόγων Πρασίνων έδωσε το τελευταία χρόνια έναν δύσκολο αγώνα κατά της εγκατάστασης νέων λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ. Δεν εναντιώθηκε γενικά και αόριστα εναντίον του λιγνίτη. Δέχθηκε ότι θα παραμείνει βασικό καύσιμο για αρκετά χρόνια ακόμη, αλλά με μια σαφή μείωση σύμφωνα με την παγκόσμια πρακτική (Βρετανία, Γερμανία, κλπ), αλλά και τις διεθνείς υποχρεώσεις μας. Δεν αρνηθήκαμε ότι μπορεί να γίνουν νέες λιγνιτικές μονάδες σε αντικατάσταση των παλιών, αλλά μόνον εφόσον τα εγκαθιστώμενα νέα λιγνιτικά MW θα ήταν λιγότερα από εκείνα που θα αποσύρονται (και όταν λέμε αποσύρονται να το εννοούμε). Πρότεινε δηλαδή η Οικολογική Κίνηση μια προγραμματισμένη σταδιακή μείωση της λιγνιτικής ισχύος, η οποία θα πρέπει φυσικά να συνοδευτεί με γενναία ανταλλάγματα, κίνητρα και επενδύσεις στις περιοχές που πλήττονται από τη συρρίκνωση της λιγνιτικής παραγωγής (Ν. Κοζάνης, Αρκαδίας, κλπ). Κατέθεσε φυσικά και τις προτάσεις της για τις ήπιες μορφές ενέργειας, την εξοικονόμηση, την πολιτική αποκέντρωση ισχύος. Έκανε όλον αυτό τον αγώνα της χωρίς να υπολογίσει κανένα πολιτικό κόστος. Δυστυχώς δεν εισακούστηκε. Κέρδισε και πάλι ο λαϊκισμός και ο αγοραίος πολιτικαντισμος.
Ο τοπικισμός υποδαυλίζει το φανατισμό και υπονομεύει το διάλογο
Στο όνομα ενός αντιδραστικού πλέον τοπικισμού επικράτησαν συνθήματα τα οποία προβάλλονται περίπου ως … επαναστατικά, ενώ είναι χρεοκοπημένα από κάθε άποψη, ορθολογική, επιστημονική, πολιτική και ηθική :
Ø «Να μην μετατοπιστεί η ενεργειακή καρδιά της χώρας προς το Νότο» ζητά η ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ και ο «Σπάρτακος», δηλαδή να συνεχιστεί η «ενεργειακή υπερσυγκέντρωση με βαριές μονάδες», γεγονός που συνεπάγεται τεράστιες απώλειες μεταφοράς, υψηλό κόστος δικτύων, και μειωμένη ευστάθεια του συστήματος.
Ø «Να μην απαξιωθεί ο λιγνίτης» ζητούν εν χορώ όλοι οι φορείς, δηλαδή να κλείσουμε τα μάτια μας στο γεγονός ότι τα στερεά καύσιμα ανήκουν στους βασικούς υπαίτιους του φαινομένου του θερμοκηπίου, των κλιματικών αλλαγών των καυσώνων, των πλημμυρών των πυρκαγιών, που τόσο μας κοστίζουν σε απώλειες δασών, οικοσυστημάτων, ανθρώπινων ζωών και περιουσιών. Δεν μας ενδιαφέρει αν την επόμενη δεκαετία δημιουργηθούν 200.000.000 περιβαλλοντικοί πρόσφυγες, που θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, εγκατάλειψη η οποία θα φέρει και τη δική μας σφραγίδα ευθύνης και συνενοχής ; (Που είναι η διεθνιστική και ουμανιστική αλληλεγγύη της Αριστεράς ; Προφανώς συνθλίφτηκε στις μυλόπετρες του τοπικισμού).
Ø «Να μην μειωθεί η λιγνιτική παραγωγή», «να επεκταθούν τα ορυχεία σε Ποντοκώμη κλπ» απαιτεί το Συντονιστικό της Νομαρχίας και οι πληττόμενοι, τουτέστιν να φτιάξουμε κι άλλα πληττόμενα χωριά, γιατί πρέπει να φάμε όλα τα αποθέματα – μαζί και τα ενδιάμεσα υπόγεια νερά- εμείς και μόνο εμείς, η γενιά της αρπαγής, δηλαδή να εξαντλήσουμε σε 100 χρόνια ένα φυσικό πόρο που η μάνα γη χρειάστηκε 2.000.000 χρόνια να τον σχηματίσει !
Επιτέλους σε ποιο ύψος αντιδραστικότητας έχουμε φτάσει ! Είναι δυνατόν να ζητάμε να μην αλλάξει ριζικά η ενεργειακή πολιτική της χώρας επειδή έτσι τη βρήκαμε, επειδή έχουμε μάθει να κινούμαστε μόνο στον αστερισμό της ΔΕΗ, επειδή δεν μας αρέσουν τα παγκόσμια περιβαλλοντικά και ενεργειακά κριτήρια του 21ου αιώνα, και μένουμε προσκολλημένοι σε εκείνα του 1950 ;
Διαφορετικές απόψεις θα μπορούσε να πει κανείς, οι οποίες είναι θεμιτές και επιθυμητές στα πλαίσια του διαλόγου.
Όμως δυστυχώς ο διάλογος έχει πλέον δαιμονοποιηθεί και άρχισε το κυνήγι των μαγισσών. Όποιος εναντιώνεται στις νέες λιγνιτικές μονάδες, αν δεν είναι… προδότης του τόπου, είναι τουλάχιστον … πράκτορας ξένων συμφερόντων ή του Κοπελούζου και του Μυτιληναίου. (Η παράταξη του ΚΚΕ στο Δημοτικό Συμβούλιο Κοζάνης υποστήριξε ότι όσοι αμφισβητούν την αξία του λιγνίτη υπακούν στις εντολές «της ΕΕ και του μεγάλου κεφαλαίου», βάζοντας στο τσουβάλι τους πάντες και την Οικολογική Κίνηση. Πέραν της γελοιότητας του επιχειρήματος, της φτηνής πρακτορολογίας που εφάρμοσε επί σειρά ετών το ΚΚΕ, κηλιδώνοντας ως πράκτορες πολλούς από τους καλύτερους αγωνιστές του, η όλη τακτική είναι και επικίνδυνη. Είναι η ίδια που υιοθετήθηκε τις πρώτες ώρες μετά το Τσέρνομπιλ, όταν όσοι κατήγγειλαν την εγκληματική συγκάλυψη του ατυχήματος από το Σοβιετικό μπλοκ χαρακτηρίζονταν ως πράκτορες της Δύσης. Αν εφαρμόζαμε τα δικά μας «αντίποινα» σε μια τέτοια άδικη κατηγορία, θα έπρεπε να τους κατηγορήσουμε με τη σειρά μας ως «πράκτορες» των μεγάλων οίκων, που έχουν ως αντικείμενο την κατασκευή μεγάλων λιγνιτικών μονάδων (οι οποίες μάλιστα δεν πωλούνται εύκολα τα τελευταία χρόνια). Φυσικά σε καμιά περίπτωση δεν ασπαζόμαστε τέτοια αρρωστημένα σενάρια, ούτε υιοθετούμε την αντιπαράθεση αυτού του είδους, η οποία είναι ολισθηρή και αδιέξοδη).
Ίσως κάποιοι πάλι να μας πουν η Οικολογική Κίνηση έβαλε πολύ ψηλά τον πήχη : Ότι δηλαδή δεν είχαμε ελπίδες να περάσει η δική μας πρόταση, αφού όλοι σχεδόν οι υπόλοιποι φορείς ήταν αντίθετοι.
Απαντούμε ότι η εκτίμηση μας ήταν πως στο συγκεκριμένο ζήτημα μια σημαντική μερίδα της κοινής γνώμης δεν συμφωνεί με την ηγεσία των τοπικών φορέων. Αυτό έδειξε και μια πρόχειρη ηλεκτρονική δημοσκόπηση. Για το λόγο αυτό λοιπόν ζητήσαμε ένα ΤΟΠΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ, δηλαδή επικαλεστήκαμε έναν δημοκρατικό θεσμό, που εφαρμόζεται σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες . Δυστυχώς ούτε κι αυτό έγινε.
Επόμενο βήμα μας είναι να καταφύγουμε στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Τα πάγια και διαχρονικά ελλείμματα, που εμφανίζει η χώρα μας στην περιβαλλοντική πολιτική και στη λειτουργία της δημοκρατίας, μας υποχρεώνουν να προβούμε και πάλι σε μια τέτοια κίνηση.
Ο τοπικός διάλογος τελείωσε.
Μέσω του κόμματος των Ευρωπαίων Πρασίνων θα επιχειρήσουμε με κάθε τρόπο να μπλοκάρουμε την απόφαση για τη νέα λιγνιτική μονάδα, επικαλούμενοι την αθέτηση των δεσμεύσεων μας έναντι του Κιότο, των υποχρεώσεων μας για συμμετοχή των ΑΠΕ κατά 20 % , κλπ, κλπ
Θα επαναλάβουμε δηλαδή ότι κάναμε και με τις πυρκαγιές του καλοκαιριού, όταν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μετά από παρέμβαση των Πρασίνων, αποφάσισε να θέσει τη χώρα υπό «δασική επιτήρηση».
Τώρα θα ζητήσουμε να μας θέσουν υπό «Ενεργειακή Επιτήρηση» . Κι έπεται συνέχεια ……
Κοζάνη, 16-10-2007
Οικολογική Κίνηση Κοζάνης
Η απόφαση αυτή, που ελήφθη μετά από πολλές παλινωδίες της ΔΕΗ και της κυβέρνησης, καθώς και τις ασφυκτικές πιέσεις των τοπικών παραγόντων, έρχεται να διαιωνίσει ένα ενεργειακό μοντέλο, το οποίο μας έχει κατατάξει στην πιο βρώμικη χώρα της Ευρώπης στον τομέα παραγωγής ενέργειας.
Οι τοπικοί άρχοντες, η Νομαρχιακή και Τοπική αυτοδιοίκηση από κοινού με τους συνδικαλιστές της ΔΕΗ και τα Εργατικά Κέντρα επέλεξαν να στηρίξουν και να παρατείνουν αυτό ακριβώς το ενεργειακό μοντέλο που μας έχει οδηγήσει στο σημερινό περιβαλλοντικό και ενεργειακό αδιέξοδο.
Δεν θα αναλωθούμε στο να εκθέσουμε τα επιχειρήματα μας κατά της εγκατάστασης νέας λιγνιτικής μονάδας. Δεν ωφελεί. Αφιερώσαμε αρκετές από τις δυνάμεις μας και ξοδέψαμε τόνους χαρτί για να πείσουμε την τοπική ηγεσία, η οποία κρατά πεισματικά τα αυτιά της κλειστά.
Η ευθύνη για μια τέτοια αναχρονιστική επιλογή είναι αποκλειστικά της εγχώριας ηγεσίας και του πολιτικού προσωπικού των κομμάτων (όσον αφορά το τοπικό μερίδιο), ενώ η κεντρική πολιτική ευθύνη προφανώς και βαραίνει τη ΔΕΗ και την Κυβέρνηση.
Θα περιμένουμε φυσικά να δούμε :
· πως θα μειώσει ΔΡΑΣΤΙΚΑ τις εκπομπές CO2 η ΔΕΗ, αν κάθε τόσο ρίχνει καινούριες λιγνιτικές μονάδες, που χρησιμοποιούν το πιο ρυπογόνο καύσιμο ;
· Τι παραπάνω θα αποδώσει αυτή η πολυδιαφημισμένη «καινούρια αντιρρυπαντική τεχνολογία» σε σχέση με τα φίλτρα της προηγούμενης γενιάς, που είχαν ήδη συμβατική απόδοση 99.996 % στη συγκράτηση της τέφρας ; ( Η διαφορά ανάμεσα στο -ιδανικό-100 % και στο 99.996 % είναι ελάχιστη. Το θέμα είναι τι γίνεται στην πράξη, όταν πέφτει η ποιότητα του καυσίμου ή τα φίλτρα υπολειτουργούν, κλπ)
· Τι θα κάνουν οι τοπικοί μας ηγέτες αν - λόγω της μόνιμης ενεργειακής πείνας και της σπάταλης κατανάλωσης - μπαίνει στο διασυνδεμένο σύστημα κάθε τόσο και ο ρυπογόνος ΑΗΣ Πτολεμαΐδας, ο οποίος υποτίθεται ότι δίνει τη θέση του στη νέα μονάδα ; Τα στελέχη της ΔΕΗ βέβαια δήλωσαν στη σύσκεψη τον φορέων ότι τον ΑΗΣ Πτολεμαΐδας θα τον υποστούμε αρκετά χρόνια, και αντί της αποδοκιμασίας κόντεψαν να εισπράξουν … χειροκρότημα ! Τι θα κάνουν λοιπόν οι ιθύνοντες του τόπου με τον ρυπογόνο ΑΗΣ Πτολεμαΐδας ; Θα τον μπλοκάρουν «εδώ και τώρα» ή θα υποχωρήσουν πάλι για λόγους «εθνικού συμφέροντος» ή υπεράσπισης του «εθνικού μας καυσίμου» (την …παρα-εθνικοποιήσαμε την ιστορία). Φαίνεται ότι έχει ξεχαστεί κιόλας η κόλαση του φετινού καλοκαιριού, οι κραυγές και οι μεγαλόστομες απειλές για τις συνεχείς υπερβάσεις των ορίων κατά 4 και 5 φορές με βασικό ένοχο τον ΑΗΣ Πτολεμαΐδας.
· Ποιοι θα πληρώσουν τα πρόστιμα λόγω CO2, λόγω πλασματικής υποτίμησης του κόστους εξόρυξης, και γενικά λόγω των κρυφών πριμοδοτήσεων του λιγνίτη ; Προφανώς τα γνωστά θύματα : οι καταναλωτές
Η οργάνωση μας με τη στήριξη και των Οικολόγων Πρασίνων έδωσε το τελευταία χρόνια έναν δύσκολο αγώνα κατά της εγκατάστασης νέων λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ. Δεν εναντιώθηκε γενικά και αόριστα εναντίον του λιγνίτη. Δέχθηκε ότι θα παραμείνει βασικό καύσιμο για αρκετά χρόνια ακόμη, αλλά με μια σαφή μείωση σύμφωνα με την παγκόσμια πρακτική (Βρετανία, Γερμανία, κλπ), αλλά και τις διεθνείς υποχρεώσεις μας. Δεν αρνηθήκαμε ότι μπορεί να γίνουν νέες λιγνιτικές μονάδες σε αντικατάσταση των παλιών, αλλά μόνον εφόσον τα εγκαθιστώμενα νέα λιγνιτικά MW θα ήταν λιγότερα από εκείνα που θα αποσύρονται (και όταν λέμε αποσύρονται να το εννοούμε). Πρότεινε δηλαδή η Οικολογική Κίνηση μια προγραμματισμένη σταδιακή μείωση της λιγνιτικής ισχύος, η οποία θα πρέπει φυσικά να συνοδευτεί με γενναία ανταλλάγματα, κίνητρα και επενδύσεις στις περιοχές που πλήττονται από τη συρρίκνωση της λιγνιτικής παραγωγής (Ν. Κοζάνης, Αρκαδίας, κλπ). Κατέθεσε φυσικά και τις προτάσεις της για τις ήπιες μορφές ενέργειας, την εξοικονόμηση, την πολιτική αποκέντρωση ισχύος. Έκανε όλον αυτό τον αγώνα της χωρίς να υπολογίσει κανένα πολιτικό κόστος. Δυστυχώς δεν εισακούστηκε. Κέρδισε και πάλι ο λαϊκισμός και ο αγοραίος πολιτικαντισμος.
Ο τοπικισμός υποδαυλίζει το φανατισμό και υπονομεύει το διάλογο
Στο όνομα ενός αντιδραστικού πλέον τοπικισμού επικράτησαν συνθήματα τα οποία προβάλλονται περίπου ως … επαναστατικά, ενώ είναι χρεοκοπημένα από κάθε άποψη, ορθολογική, επιστημονική, πολιτική και ηθική :
Ø «Να μην μετατοπιστεί η ενεργειακή καρδιά της χώρας προς το Νότο» ζητά η ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ και ο «Σπάρτακος», δηλαδή να συνεχιστεί η «ενεργειακή υπερσυγκέντρωση με βαριές μονάδες», γεγονός που συνεπάγεται τεράστιες απώλειες μεταφοράς, υψηλό κόστος δικτύων, και μειωμένη ευστάθεια του συστήματος.
Ø «Να μην απαξιωθεί ο λιγνίτης» ζητούν εν χορώ όλοι οι φορείς, δηλαδή να κλείσουμε τα μάτια μας στο γεγονός ότι τα στερεά καύσιμα ανήκουν στους βασικούς υπαίτιους του φαινομένου του θερμοκηπίου, των κλιματικών αλλαγών των καυσώνων, των πλημμυρών των πυρκαγιών, που τόσο μας κοστίζουν σε απώλειες δασών, οικοσυστημάτων, ανθρώπινων ζωών και περιουσιών. Δεν μας ενδιαφέρει αν την επόμενη δεκαετία δημιουργηθούν 200.000.000 περιβαλλοντικοί πρόσφυγες, που θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, εγκατάλειψη η οποία θα φέρει και τη δική μας σφραγίδα ευθύνης και συνενοχής ; (Που είναι η διεθνιστική και ουμανιστική αλληλεγγύη της Αριστεράς ; Προφανώς συνθλίφτηκε στις μυλόπετρες του τοπικισμού).
Ø «Να μην μειωθεί η λιγνιτική παραγωγή», «να επεκταθούν τα ορυχεία σε Ποντοκώμη κλπ» απαιτεί το Συντονιστικό της Νομαρχίας και οι πληττόμενοι, τουτέστιν να φτιάξουμε κι άλλα πληττόμενα χωριά, γιατί πρέπει να φάμε όλα τα αποθέματα – μαζί και τα ενδιάμεσα υπόγεια νερά- εμείς και μόνο εμείς, η γενιά της αρπαγής, δηλαδή να εξαντλήσουμε σε 100 χρόνια ένα φυσικό πόρο που η μάνα γη χρειάστηκε 2.000.000 χρόνια να τον σχηματίσει !
Επιτέλους σε ποιο ύψος αντιδραστικότητας έχουμε φτάσει ! Είναι δυνατόν να ζητάμε να μην αλλάξει ριζικά η ενεργειακή πολιτική της χώρας επειδή έτσι τη βρήκαμε, επειδή έχουμε μάθει να κινούμαστε μόνο στον αστερισμό της ΔΕΗ, επειδή δεν μας αρέσουν τα παγκόσμια περιβαλλοντικά και ενεργειακά κριτήρια του 21ου αιώνα, και μένουμε προσκολλημένοι σε εκείνα του 1950 ;
Διαφορετικές απόψεις θα μπορούσε να πει κανείς, οι οποίες είναι θεμιτές και επιθυμητές στα πλαίσια του διαλόγου.
Όμως δυστυχώς ο διάλογος έχει πλέον δαιμονοποιηθεί και άρχισε το κυνήγι των μαγισσών. Όποιος εναντιώνεται στις νέες λιγνιτικές μονάδες, αν δεν είναι… προδότης του τόπου, είναι τουλάχιστον … πράκτορας ξένων συμφερόντων ή του Κοπελούζου και του Μυτιληναίου. (Η παράταξη του ΚΚΕ στο Δημοτικό Συμβούλιο Κοζάνης υποστήριξε ότι όσοι αμφισβητούν την αξία του λιγνίτη υπακούν στις εντολές «της ΕΕ και του μεγάλου κεφαλαίου», βάζοντας στο τσουβάλι τους πάντες και την Οικολογική Κίνηση. Πέραν της γελοιότητας του επιχειρήματος, της φτηνής πρακτορολογίας που εφάρμοσε επί σειρά ετών το ΚΚΕ, κηλιδώνοντας ως πράκτορες πολλούς από τους καλύτερους αγωνιστές του, η όλη τακτική είναι και επικίνδυνη. Είναι η ίδια που υιοθετήθηκε τις πρώτες ώρες μετά το Τσέρνομπιλ, όταν όσοι κατήγγειλαν την εγκληματική συγκάλυψη του ατυχήματος από το Σοβιετικό μπλοκ χαρακτηρίζονταν ως πράκτορες της Δύσης. Αν εφαρμόζαμε τα δικά μας «αντίποινα» σε μια τέτοια άδικη κατηγορία, θα έπρεπε να τους κατηγορήσουμε με τη σειρά μας ως «πράκτορες» των μεγάλων οίκων, που έχουν ως αντικείμενο την κατασκευή μεγάλων λιγνιτικών μονάδων (οι οποίες μάλιστα δεν πωλούνται εύκολα τα τελευταία χρόνια). Φυσικά σε καμιά περίπτωση δεν ασπαζόμαστε τέτοια αρρωστημένα σενάρια, ούτε υιοθετούμε την αντιπαράθεση αυτού του είδους, η οποία είναι ολισθηρή και αδιέξοδη).
Ίσως κάποιοι πάλι να μας πουν η Οικολογική Κίνηση έβαλε πολύ ψηλά τον πήχη : Ότι δηλαδή δεν είχαμε ελπίδες να περάσει η δική μας πρόταση, αφού όλοι σχεδόν οι υπόλοιποι φορείς ήταν αντίθετοι.
Απαντούμε ότι η εκτίμηση μας ήταν πως στο συγκεκριμένο ζήτημα μια σημαντική μερίδα της κοινής γνώμης δεν συμφωνεί με την ηγεσία των τοπικών φορέων. Αυτό έδειξε και μια πρόχειρη ηλεκτρονική δημοσκόπηση. Για το λόγο αυτό λοιπόν ζητήσαμε ένα ΤΟΠΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ, δηλαδή επικαλεστήκαμε έναν δημοκρατικό θεσμό, που εφαρμόζεται σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες . Δυστυχώς ούτε κι αυτό έγινε.
Επόμενο βήμα μας είναι να καταφύγουμε στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Τα πάγια και διαχρονικά ελλείμματα, που εμφανίζει η χώρα μας στην περιβαλλοντική πολιτική και στη λειτουργία της δημοκρατίας, μας υποχρεώνουν να προβούμε και πάλι σε μια τέτοια κίνηση.
Ο τοπικός διάλογος τελείωσε.
Μέσω του κόμματος των Ευρωπαίων Πρασίνων θα επιχειρήσουμε με κάθε τρόπο να μπλοκάρουμε την απόφαση για τη νέα λιγνιτική μονάδα, επικαλούμενοι την αθέτηση των δεσμεύσεων μας έναντι του Κιότο, των υποχρεώσεων μας για συμμετοχή των ΑΠΕ κατά 20 % , κλπ, κλπ
Θα επαναλάβουμε δηλαδή ότι κάναμε και με τις πυρκαγιές του καλοκαιριού, όταν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μετά από παρέμβαση των Πρασίνων, αποφάσισε να θέσει τη χώρα υπό «δασική επιτήρηση».
Τώρα θα ζητήσουμε να μας θέσουν υπό «Ενεργειακή Επιτήρηση» . Κι έπεται συνέχεια ……
Κοζάνη, 16-10-2007
Οικολογική Κίνηση Κοζάνης
